ORezaO
درباره سایت
آخرین مطالب
- ای دلِ پاره پارهام، دیدنِ اوست چارهام - غزلیّات مولوی
- تاجِ من است دستِ تو چون بنهیش بر سرم - غزلیّات مولوی
- گفتی خوشی تو بی ما، زاین طعنهها گذر کن - غزلیّات مولوی
- رو سر بِنِه به بالین، تنها مرا رها کن - غزلیّات مولوی
- رحمی نکند چشمِ خوشِ تو - غزلیّات مولوی
- نیست نشانِ زندگی تا نرسد نشانِ تو - غزلیّات مولوی
- لقمه هر خورنده را درخورِ او دهد خدا - غزلیّات مولوی
- من شبم، تو ماهِ من، بر آسمان بیمن مرو - غزلیّات مولوی
- روایت تازه از پنهان حدیثی کاو شود آرامشِ پنهانِ من - غزلیّات مولوی
- پشت پرده دلبر و یارِ من تویی، رونقِ کارِ من تویی - غزلیّات مولوی
امکانات وب
این بوَد خویِ لئیمانِ دنی / بد کند با تو چو نیکویی کنیبا کریمی گر کنی احسان سزد / مر یکی را او عوض هفصد دهدبا لئیمی چون کنی قهر و جفا / بندهیی گردد تو را بس باوفا.( مثنوی مولوی ).در بیت اول : لئیم و دنی : پست، فرومایه
برچسب:
نویسنده: رادین نوروزی
چون به امرِ توست اینجا این صفات / پس در امرِ توست آنجا آن جزاتچون ز دستت زخم بر مظلوم رُست / آن درختی گشت از او زَقّوم رُستچون ز خشم، آتش تو در دلها زدی / مایۀ نارِ جهنّم آمدیآن سخنهای چو مار و کژدمت / مار و کژدم گشت و میگیرد دُمتاز تو رُستهست، ار نکویست ار بد است / ناخوش و خوش، هر ضمیرت از خود است( مثنوی مولوی )
برچسب:
نویسنده: رادین نوروزی
گویند صبر کن که تو را صبر بر دهد / آری دهد ولیک به عمرِ دگر دهد من عمرِ خویشتن به صبوری گذاشتم / عمرِ دگر بباید تا صبر بر دهد ( دقیقی )
برچسب:
نویسنده: رادین نوروزی
منِ بیدل چه کنم؟ پیشِ که گویم غمِ دل؟که ندارم بهجز از آهِ سحر همدمِ دلگر نسازد لبِ جانبخشِ توام مرهمِ دل:دلم'>دلم'>دلم ای وای'>وای به دل، وا دلم ای وای دلم با حریفانِ صبوحی طَرَفِ جوی بجویسنبلِ یارِ گُلاندامِ سمنبوی ببویاز برایِ دلم ای مطربِ خوشگوی بگوی:دلم ای وای به دل، وا دلم ای وای دلم ای خوشا پایِ گُل و فصلِ بهار و لبِ رودصوفی از رقص نیاسوده و مطرب ز سرودبشنو این نغمۀ پر زمزمه از زخمۀ رود:دلم ای وای به دل، وا دلم ای وای دلم ( خواجوی کرمانی ) توضیح: به نظر میرسد این شعر (که بخشی از آن اینجا آورده شده است) برای اجرا به صورت ساز و آواز سروده شده باشد
برچسب:
نویسنده: رادین نوروزی
بر زمین گر نیمگز راهی بوَد / آدمی، بیوهم، آمِن میرودبر سرِ دیوارِ عالی گر روی / گر دو گز عرضش بوَد، کژ میشویبلکه میافتی ز لرزۀ دل به وهم / ترسِ وهمی را نکو بنگر، بفهمفالِ بد رنجور گرداند همی / آدمی را که نبودستش غمی ( مثنوی مولوی )
برچسب:
نویسنده: رادین نوروزی
هر کسی را بهرِ کاری ساختند / میلِ آن را در دلش انداختند دست و پا بی میل جنبان کی شود؟ / خار و خس بی آب و بادی کی روَد؟ ( مثنوی مولوی )
برچسب:
نویسنده: رادین نوروزی
صفحه بندی
آرشیو مطالب
- مرداد 1405
- تير 1405
- آذر 1404
- تير 1403
- خرداد 1403
- ارديبهشت 1403
- فروردين 1403
- آبان 1402
- مهر 1402
- شهريور 1402
- مرداد 1402
- فروردين 1402
- اسفند 1402
- بهمن 1402
- دی 1402
- آذر 1401
- آبان 1401
- شهريور 1401
- مرداد 1401
- تير 1401
- خرداد 1401
- اسفند 1401
- بهمن 1401
- دی 1401
- بهمن 1400
- ارديبهشت 1399
- آذر 1398
- آبان 1398
- مهر 1398
- ارديبهشت 1398
- اسفند 1398
- دی 1398
- ارديبهشت 1397
- اسفند 1397
- بهمن 1397
- آذر 1396
- آبان 1396
- شهريور 1396
- مرداد 1396
- خرداد 1396
- اسفند 1396
- بهمن 1396
- دی 1396
- آبان 1395
- مهر 1395
- شهريور 1395